در عطش آنجا

در عطش آنجا

در عطش آنجا

دلتنگ آنجا که می شوی دیگر اختیار دل و دیده به دست خودت نیست، پایت طلب رفتن دارد و ذهن خودش پرواز می کند برای رسیدن. آنجا که چون میدان ربایشی قوی جاذبه دارد و مجذوب آنجا شدن بی دلیل و برهان است. آنجا که نه اشکت را دل مردگی می خواننند، نه ناله را از دنیا بریدن نه به سر و سینه کوفتنت را خود زنی، همین اعمال که به چشم مردم اینجا دیوانه بازی است در کلام اهل آنجا عشق بازی خوانده می شود. همان جا که نورش از دور چشم را می زند و چه جای تعجب که چون از اتاقی تاریک به سرزمین نور راهی شوی چشم به دنیا عادت کرده ات تحمل این حجم نور را نخواهد داشت. آنجا همان زمینی است که وعده داده شده به مستضعفان به ارث می رسد، همان بهشت خدا. کاش این تکرار هرساله، هرماهه و هر هفته و هر روزه و هر ثانیه بود اصلاً ای کاش دائم بود. مثل دائم الصلاه بودن یا دائم الذکر بودن. کاش می شد دائم الراهیان نور باشیم.

نظر شما
/ 0 نظر / 8 بازدید